Power
linia

„Odpowiadaj na pytania, odkrywaj siebie, planuj i zmieniaj na lepsze …, o coachingu słów kilka …”

We wszystkim co robimy doszukujemy się sensu działania. Stawianie celów, a w dalszej kolejności określanie drogi, którą należałoby pójść, żeby odkrywać i doświadczać, czyni człowieka refleksyjnym. W procesie edukacyjnym zawsze pojawia się czas i miejsce, aby czerpać wiedzę od innych i kształtować umiejętności, dzięki którym poznajemy świat i ludzi, odkrywamy siebie. Każdy człowiek, bez względu na wiek, w trosce o własny rozwój, o dobre samopoczucie, powinien odnajdywać w sobie walory, wyzwalające w nim siłę i chęć działania. Dobrze, jeśli jest wśród ludzi, którzy idą obok, razem, dla wsparcia poczucia posiadanych wartości, kreowanych postaw, odkrywania siebie. Tą jakże odpowiedzialną rolę w życiu pełnią rodzice, prawni opiekunowie, ale też nauczyciele. Nie zawsze jednak na co dzień warunki i okoliczności temu sprzyjają. Warto więc rozważyć potrzebę zmian i zadając sobie pytania, niekiedy bardzo dużo pytań, podjąć próbę znalezienia sposobu motywowania do nauki i własnego rozwoju ucznia, a wraz z tym wzmacniać autorytet nauczyciela i wizerunek naszej szkoły.

Zajęcia w szkole językowej w Londynie odbywające się w niewielkich grupach były dla mnie przykładem dobrych praktyk, gdzie nauczyciel pracuje na co dzień z kilkoma uczniami (do 10 osób). Czas i warunki, które nauczyciel i uczniowie wspólnie sobie organizują, stają się okazją do nawiązania relacji sprzyjających podjęciu trudu nauki. Odpowiedni dobór form i metod sprawiały, że nauka stała się świetną zabawą, co szybko i niezauważalnie czyniło z niej przyjemną, intelektualną rozrywkę. Niewątpliwie, szybkie przełamywanie barier nieśmiałości, poznawanie siebie nawzajem, odkrywanie zainteresowań i własnych potrzeb, było możliwe dzięki zadawanym sobie pytaniom i jakże ciekawym odpowiedziom udzielanym przez każdego z nas. Odpowiedzi pozwalały tworzyć wizerunek osób w grupie, stawały się wykładnią nas samych, sprzyjały autorefleksji. Stawaliśmy się sobie bliżsi. To atut małej grupy, w której czas mają dla siebie wszyscy. Czas dla każdego ucznia ma nauczyciel, nie tylko podczas zajęć, ale i po zajęciach. Raz w tygodniu każdy uczestnik zajęć doświadczył indywidualnej rozmowy ze swoim nauczycielem (coachem), podczas której nauczyciel pytał o mocne i słabe strony wspólnej nauki. Poszukiwanie odpowiedzi na zadawane pytania zbliżały każdego z nas - ucznia do znalezienia sposobów na utrwalanie dobrze opanowanych treści i umiejętności, a w odniesieniu do braków – pojawiała się wyraźna motywacja do dalszej pracy, bo jakże miałoby być inaczej, przecież deklaruję to przed moim nauczycielem – mistrzem. Luźna rozmowa, w której można się odnieść do codziennych zdarzeń, przeczytanej literatury, oglądanych filmów, programów, to część relacji międzyludzkich, jakich często brakuje w natłoku szkolnych obowiązków.

Pozostaje więc życzyć, aby w realiach polskich, publicznych szkół, udawało się tworzyć uczniom i nauczycielom takie warunki rozwoju, w których każdy z nich doświadczać będzie satysfakcji z budowania relacji w procesie edukacyjnym, a wraz z nimi kształtowania postaw życzliwych, otwartych na świat ludzi.